Merdiveni basamak basamak bizimle çıkmaya hazır mısınız?

güzel kızlarımın doğumundan itibaren yaşadıkları ve yaşayacaklarını not edeceğimiz bi günlük bu adeta....

21 Haziran 2010 Pazartesi

FATIMA ERVAM VE AŞKISI





        Tatlı kızım benim uyurken seni izlemek öyle eğlenceliki görmen lazım uyuyorsun dudakların hep ü şeklinde sürekli battaniyende ve battaniyenin yokluğunu hissedip uykunda kalkıp onu uyur halde bulup otururken uyuyorsun ve böyle çok tatlı görünüyorsun                                                                                                                                                            

HATİCE BERAM UYUYO ŞŞŞTTT


Eve gelmeyi bekleyemeden uyudun bitanem ve o kadar tatlı uyuyordun ki,bunu seninde görmen gerektiğini düşündüm

BÜYÜYORSUNUZ....


Canlarım sitenizi kurarken adım adım izliyceğimden o kadar emindim ki sizi,adını bile bu yüzden adım adım çifte mutluluk olarak karar vermiştim.aAma kuzucuklarım büyüyor olmanız ve uğraşlarımın çok fazla artıyor olması beni yazmaktan size dairleri her zaman not etmekten alıkoyuyor.bunun için çok kızıyorum kendime ama maalesef yapacak çok ta bişey gelmiyor elimden.....
Büyüdünüz tam 11 ay 13 günlük oldunuz bugün.Yaşınızı tamamlamanıza az bi zaman kaldı.Her doğanın büyüdüğü gibi sizlerde büyüyorsunuz ve ben bu hızlı akıp giden zamanın arasında ,kaydedemdiğim o muhteşem anların arasında kendimi kaybediyorum.
Veee itiraf etmeliyim bu aralar kendimi anne olarakta eş olarakta iyi hissettmiyorum.psikolojimin bu aralar eskisi gibi olmadığını anlıyorum.Neyse beni boşverip size gelelim.Bu aralar TEBDİLİ MEKANDA FERAHLIK VARDIR hadisi şerifini yerine getirip evimizi taşıdık.Ama biraz kısa mesafeli olduğundanmıdır bilinmez hala ferahlayamadık.Zaman çabuk geçerde inşallah Malatyaya giderek güzel bi sitres atarız annesinin gülleri.Bu gün artık karar veerdim elimden geldiğimce geçmişteki hatırladıklarımı gelecekteki yaşayacaklarımızı buraya not etmeye çalışıcam.Sizi seviyorum kuzucuklarım.......

6 Haziran 2010 Pazar

Mimlendimmmm Evimizin en güzel köşesi ve Müziğimmmmmm

çooooooook uzun zaman zaman önce arkadaşım canfeza köpürcük tarafından mimlenmiştim.Tabii buralara çok fazla vakit ayıramamandan ve iki tane dünyalar tatlısı cadılarımdan dolayı biraz geciktirdim ama napalım nasip kısmet bugüneymiş....
evimizin en güzel köşesi ve müziğiniz konuluydu ve canfeza benim köşemi merak edip topu bana atmıştı.Bende evimin herköşesini sevmeme rağmen fotoğrafların arasından buna karar verdim.Aslında ikindi serinliğinde salonumun bakonunda oturup (binaların müsade ettiği kadarıyla) denize karşı çay içmeyi daha çok seviyorum ama gece manzarasının ki özellikle ışık cümbüşünün helede bu renk cümbüşü kaleye bakan mutfak camından görünüyosa benim için daha öncelikli oldu karar aşamasında.müziğe gelince bu konudan biraz muzdaripim nasıl bi müzik paylaşsam diye düşünürken sağolsun  ZARA'nın KIZIM DİYOR imdadıma yetişti.(bunun bağlantısını eklemeyi beceremedim artık googleden kendiniz bularak dinliyceksiniz)umarım bana hitap ettiği gibi sizede hitap etmiştir diyorum ve bende biravuchayat sevgili sümeyye ve arseldi blog arkadaşlarımın evlerine misafir olmak için yola çıkıyorum.......

1 Haziran 2010 Salı

DURULDU GECELER YAKINDIR SABAH;ZALİME HADDİNİ BİLDİRİR ALLAH............

   GEVŞEMEYİN ÜZÜLMEYİN EĞER GERÇEKTEN İMAN ETMİŞSENİZ ÜSTÜN OLACAK SİZLERSİNİZ. al-i imran 139

30 Mayıs 2010 Pazar

HANGİ SEVDA DAHA BÜYÜK...

 dalgalar sevdasına kavuşmanın heyecanıyla, coşkusunu kendine özgü sesiyle kulaklarıma fısıldadığında, bende ona şöyle fısıldadım:"hangimizin yüreğindeki sevda daha büyük?seninki mi yoksa bu fotoğrafı çekmeye çalışan bi anneninki miii?hiçbişeyin sevgisi buna benzeyebilirmi? YARADANdan ötürü"
sizi seviyorum "canlarımmm"

11 Mayıs 2010 Salı

ÇİRKİN YAP KIZIM!!!! DİL ÇIKAR ANNEM!!!

Büyüyorsunuz ve hergün  yenişeyler yapıyorsunuz..Bugünlerde artık dillendiniz kuzularım.İlk anne demiştiniz ama baba dilinizden düşmüyor son zamanlarda.Uyanır uyanmaz babaaaaaaa.Acıkınca mamaaaaaaaaaa.Hadi kızım gidiyoruz hemen eller baybay pozisyonunda.Kuzucuklar alkışş,hemen el çırpılıyor anında.Şevval abladan hatıra olan,dil çıkarma Halinizede bakmıyor öpücük dağıtıyorsunuz.Okadar tatlısınızki doyamıyorum size günlük teleşelerimin arasında izlerken buluyorum uyku halinizde bile...  sizi öpmek öpmek öpmek istiyorum,bağrıma basmak sizi,sımsıkı sarılıp  içime almak, yüreğimi açıp içine koymak istiyorum her halinizde.Aşk ve sevgi senden sonra buymuş Allahım.YARADILANI SEVMEK YARADANDAN ÖTÜRÜ.
Seni ve emanetlerini çok seviyorum Rabbim...Müthiş bi mucizen bunlar...

27 Nisan 2010 Salı

GERÇEKTEN BUGÜNKİ SEÇİMİNİZDE Mİ İLERLİYECEKSİNİZ MERAK EDİYORUM CANLARIM

içten bi merhaba bugün
geleceği merak eder dururuz değilmi?helede bu yüreğimizi titreten, sevgisinin hiçbizaman değişmeyeceği evlat olunca, merak katmerleşir beynimizde.Onlara sormadan belkide geleceklerinin cizeriz senaryolarını ve hiç sormadan mükemmel oynamalarını bekleriz kendilerinden.Bize göre yavrumuz en güzel yeri hakediyordur yarınında.Ya onlar için?
Bi kalıba girmekten hoşnut kalabileceklerini düşünmüyorumm şahsen.Kendi hür iradelerini kullanmak istiyceklerdir haklı olarak.Herkesin başbakan olması beklenemez değilmi?yada herkes öğretmen olamaz.Herkes mühendis,avukat olsa kim terzi olacak kıyafet dikecek ,yada kim doktor olup şifa aracısı olacak.Bence yol gösterip seçimi yavrularımızın kendilerine bırakmak lazım...Ve bende öyle yapıcağım.Kızlarımın kendi kararlarını vermelerini sağlayıp sonuna kadar onların arkasında destek olacağım.
kızlarım erva ve bera ilerdeki mesleklerini şimdiden seçtiler galiba
rutin olarak gittiğimiz aylık hastane randevumuzda kızlarım ilerde birer dahi olacaklarını bizimle beraber doktorumuzada gösterdiler.Zaten kızlarımıza hep filozof ve proför diye takılırız babamızla beraber, sanırım şimdiden dallarında uzmanlıklarına ilk adımı attı cimcimelerim...
Ne olursa olsun hangi dalda ne kadar ilerlerseniz sizinleyiz kuzularımmm...

18 Nisan 2010 Pazar

Çiçekler açar,yağmur yağar,hoşgeldin BAHAR



upuzuuuun bi zaman oldu buralara duygularımın dokunmadığı.epey zaman geçti.memleketten misafir ağırlayışımız ve nisan yağmurlarının gazabına uğrayışımız buralardan hayli uzak kıldı beni.eşimin ailesini ağırladık evimizde,ikizlerim doğduğundan beri ilk defa geldi babaanne ve dedemiz.çok güzel geçti zaman öyleki geldikleri günü daha hatırlarken, bide baktık ki gidiyorlar.hernekadar nisan yağmurlarını onlar giderken ilk ben başlatsamda ilkbaharın geldiğinin müjdesini çok geçmeden sağanak sağanak hissettirdi yağmur.
Alanyada bi başka geçiyor bahar,yağmur bile bi başka yağıyor buraya.Gök sanki paramparça olacak gibi yerlerdeki yağmur benim memleketde olsa sel götürür etrafı, ama yağmurdan 5dakika sonra etrafı görene yağmur yağdı desen inanmaz sana.Aslında çok severdim yağmuru ben ama yanlızken.çünkü ozaman sorumlu olduğum hiç kimse yoktu ve yağmurda yürümekten aldığım keyfi, başka bişeyde yok sanırdım.şimdi ise kızlarımla oynarkenki keyif başka bişeyde yok diyorum şu sıralar.bide yeni keşfettiğim bloğumu derleyip toplayıp bişeyler eklemek.daha çok yeni olmama rağmen şimdiden bağımlılık yaptı burası.öyleki nisan yağmurları sayesinde yanan modemin yenilenme sürecinde buralara yazacağım şeyleri biriktirip tasarladım bile.şimdiyse yapacak şey hangi konuyu önce yazmam gerektiğinin seçimini yapmakta.
Kızlarımın doğumu yaz aylarında gerçekleştiğinden kendilerine gelmeleri kışı buldu. ve meleklerim sürekli dışarı çıkma isteğini heran yağmur,rüzgar ve soğuk sebebiyle gerçekleştiremedi ama, baharı müjdeleyen çiçekler,denize giren turistler,balkonuma çıkınca miss gibi kokan portakal çiçekleri artık kapanan panjurları açmanın, balkona ve bahçeye masa sandalye atmanın zamanını müjdeliyor bana.
Bunu değerlendirmek gerek diyerek bizde bu pazar atıverdik kızlarımızla kendimizi dışarıya.ilklerim okadar mutlulardıki kendilerini arabadan çıkıp bian önce çimenlerin üzerine bırakmak istiyorlardı ve bzde öyle yaptık.onlar çimenlerde oynarken banada onların bu anını resmetmek kaldı.

5 Nisan 2010 Pazartesi


RABBİM!
SEVGİNİ,
SENİ SEVENİN SEVGİSİNİ,
SENİ SEVMEYE YAKLAŞTIRANLARIN SEVGİSİNİ,
YÜREĞİMDE BAKİİ KIL
VE BİZİ FANİ ALEMDE OLDUĞU GİBİ EBEDİ ALEMDEDE BİRBİRİMİZDEN AYIRMA!!!
AMİN........

Sizi sizin gibi olmadan önce yeterince anladımmı bilemiyorum ama şunu bilinki anne ve baba olmak hayatta ki en güzel şeymiş ve insan anne-baba olunca herşeyi daha iyi anlarmış...Sizin gibi bi ailem olduğu için,size sahip olduğum için rabbime şükürler olsun Rabbim bu karede olduğu gibi herzaman yüzünüzü güldürsün,gülen yüzünüz hiç solmasın canlarım benim.....

4 Nisan 2010 Pazar


kızları kıskanan beyler hiç dururmu?sıra onlarda hadi bakalım kızlar kadrajda yer açın bize diyor oğlanlar...annem,babam,abim ve enesim...

Şehri Kaleden izledikten sonra bide seyir terasına çıkmalı akşam...
Babam,sümoş ve şüheda......

canım annem hep gül buradaki gibi,varlığını hep hissettir bize ve o varlığın bizimle beraber olsun herzaman ve rabbim seni bizden ayırmasın....

buraya yazacak hiç bişey yok, galiba anlatamıycam.çünkü bu duyguyu yaşamak lazım ,yaşayanlar beni çok iyi aanlayacaktır sanırım abimin beni teselli ettiği dakikalar.....

bu kadar değiliz tam olarak ama o telaşta kadraja sığanlar bundan ibaret abim,annem,ve sümoşum...rabbim sizede hayırlı kapılar nasip etsin canlarım tıpkı annem ve benim gibi...

bir aylık bile değilsiniz daha burada ozamanlar küçücüksünüz daha miniminnacık iki tane melek ....

Torun diyor annem başka bişey demiyor artık çünkü ilk kez tadıyor bu duyguyu ilk kez anneanne oluyor.ve kızım sen ceviz bunlar ceviz içi diyor...
kuzularım şimdiden aldınız elimdeki bayrağı ve kaptırmadan çıkarın tadını :)

Şehri kaleden izlemeli bence.Uçsuz bucaksız denizi bide tepeden görmeli.Ve bu anın tadını beraber çıkarmalı.İşte bizde öyle yaptık çekirdek aileye attığımız ilk adımda zamanın tadını aile olarak çıkardık...

Annemlerin kızlarımın doğumu için geldikleri zamandan bi hatıra.kızlarım daha kırklıyken başladılar gezmeye, bu arada yaşadıkları yeri tanıyıp,keşfetmeye.Ailemizin en küçüğü olması hasebiyle nazlı ve cimcime teyzemiz ŞÜHEDA ile annemle beraberiz.
Burasıda Alanya kalesinden bi kare...

düğünümden bi kare, mutluluğumun başlangıcı nasıl yansımış yüzüme, kucaklıyorum beni seven herkesi,kucaklıyorum tüm sevdiklerimi...

Bu bana özel bi hediye belki teşir etmemem gerek ama kaydetmek istiyorum her açtığımda karşıma çıksın ve kızlarıma da hatıra olsun diye düşünüyorum.
Benden bi numara küçük olan kardeşim yakışıklı ENES(maşallah)
Evimizin neşe kaynağı,yüzünden gülücük hiç eksik olmasın ve rabbim isteklerini avucuna koysun ablacım...

28 Mart 2010 Pazar


Bugün kızlarımla beraber ilk kez parka gittik.Çevrelerinde cıvıl cıvıl oynayan çocukları ,renk renk oyunckları gören kızlarımın keyfine diyecek yoktu.Benim gibi onlarda sıkılmıştı kapalı dört duvar arasında oturmaktan.Alanyanın harika güneşinin tadını çıkarmalıydık helede haftanın bitişini,yeni haftanın müjdesini veren bu pazar gününde.
Salıncağa pek yabancı değildik (evdeki hopbalamız sayesinde herkese tavsiyem)ama taktaravalli kay kay ve motor bizim için yeni oyuncaklardı.Babamız,kuzenimiz Şevval,halamız ve babaannemiz de bize eşlik ettiler.Kuzenimizin bi otarafa bi bu tarafa koşuşturması beni hayal alemine sürükledi bi anda.Kızlarım erva ve bera da büyümüş ben bankta oturup onları izliyorum. kaykayın tepesinde tamda kayarken annecim deyip bana el sallıyorlar ne de tatlı oluyor değilmi hayali bile.İşte bu zamanlarıda iple çekiyorum bian önce büyümenizi istiyorum. çünkü ozaman daha iyi anlıycam sizi.ŞİMDİ DAYANAMIYORUM AĞLAMINIZA size derman olamamak acıtıyor yüreğimi.Hele de bi ev ziyaretine gitmek yada başka birilerini görmek hiç iyi gelmiyor size hep ağlıyorsunuz ağladıkça beni üzüyorsunuz.Nedenini bilmiyorum bu sesli feryadınızın anlıyamıyorum ve anlayamadığım için kendimi yiyorum ve mutsuz oluyorum çünkü sizde mutsuz oluyorsunuz.Bağırmaktan ve ağlamaktan boğazınız ağrıyo,sesiniz kısılıyo yapmayın nolur üzmeyin beni.Rabbim size sağlık sıhhat versin ve bian önce büyüyün.Büyüyünki sizi anlayayım ve derdinizin dermanı olayım nolur.isteklerinizi ifade edinki karşılayayım,parkta oyunları beraber oynayalım,sizi götürmek için birilerini bekleyip ertelemeyelim bişeyleri.Yanlızken bile yetebileyim size yoksa şimdi yetemiyorum buyüzdende erteliyorum birileri olmayınca yapılmıyacak ilkleri.
İlk olarak gittiğimiz parkta misafirlerimizin varlığı nedeniyle yanlız değildik böylece.Hep beraber eğlenerek,güzel Alanyanın tadını çıkartıp evin yolunu tuttuk ama güzel kızlarımın aklı parkta kaldı galiba.Merak etmeyin meleklerim bu kaçamakları hep yaparız ALLAHIN izniyle yeterki siz büyüyün!!!!!

27 Mart 2010 Cumartesi



içten bi merhaba
çünkü merhaba demeyeli hayli zaman oldu.erva ve beranın yeni dişlere merhaba demesi beni hayli alıkoydu buralardan.Ama bu kez yanlız değiliz çok şükür.Uzun zamandır gerçekleşeceğini iple çektiğimiz bi duamız kabul görüldü rabbim katında veee eşimin bu nedenle de benim Emine annem,Cumali babam ve kız kardeşi songül müthiş bi süprizle kapıyı çaldılar..Nihayet iki yılı aşkın bi süredir gelmelerini beklediğimiz misafirler bir adım ötede bize gülücük dağıtıyorlardı.dünyalar bizim oldu.tabii fatıma ervanın yabancılamasını saymazsak.
Sürekli benimle beraber olduklarından ve evden tek başımıza dışarı çıkamayıp babamızın izin gününde ancak bir yerlere gittiğimizden iyice evcimen ve anneci oldular.bir başkasının kucağına dahi gitmek istemez oldular artık.helede bu duruma diş sıkıntısıda eklenince kucağımdan inmiyorlar artık.bundan dolayıda babaanneleri görünce başladı iç çeke çeke nazlı ağlayış.Umarım pek fazla sürmez bu durum.
Gurbette tanıdık bir yüz görmek çocuklarımın sesiyle dolu olan yuvamızda bide anne babamızın sıcaklığını eklemek çok iyi gelicek bize.Ve bende bu süre zarfında başka şeylerede yoğunlaşma fırsatı bulabileceğim...
Akrebe,yelkovanı daha hızlı kovaladığı,zamana,daha hızlı geçtiği,ALLAHA,ailemizi sağsalim bize ulştırdığıve ailemize bizi yanlız bırakmadıkları için çoooooooooooooookkkk teşekkürler!!!!

24 Mart 2010 Çarşamba

BİR YIL DAHA KAYIP GİTTİ AVUÇLARDAN


Takvimlerden bir yıl daha eksildi bugün.Daha çok olgunlaşıyor insan.Hani derler ya yaş kemale eriyor yavaş yavaş.Siz büyüyorsunuz, ben büyüyorum, biz büyüyoruz kuzularım.Yaş otuzbeş olana kadar yaş sendromuna pek girilmiyor diyorlar ya ama ben bu gibi düşünenlerden değilim malesef.Çünkü ben büyüdükçe sizde büyüyorsunuz ve ben siz büyüdükçe sizin için endişeleniyorum.iyi bir birey olarak yetiştirememekten,zamanın getirilerine sizi kaptırmaktan,anne babanıza asi olmanızdan,size yetememekten korkuyorum.Ergenlik denen zamanı annelerimiz gibi ustalıkla atlatamamaktan korkuyorum.Ve en önemlisi yıllar akıp giderken her kuş gibi sizde uçup gidip bizi kendimizle başbaşa bırakmanızdan,etrafımızda olmamanızdan dolayı içimi bi hüzün kaplıyor.Bu duyguları yaşamak belkide çok erken ama artık ben de bi anneyim ve çok duygusalım. siizinle bereber olduğum bu ilk doğum günümde yaşandı bu duygular ve bu doğum günü benim için farklı oldu her anlamda.
İlk defa anne olarak girdim bi yaşıma daha,rabbimin bana hediye ettiği iki tane inci tanesiyle:ERVA ve BERAyla
Müthiş bi de tevaffukla,yani malatyadan gelen misafirlerimizin gelişi bugüne denk geldi.Kendi ailemin yanlarında olup onların o aile sıcaklığıyla yaşasamda bu anları 20 yaşına kadar,son üç yılı onlardan uzak o sıcaklıktan mahrum kalarak geçirsemde,bu özlemi müstakbel kayınvalidem ve kayınpederimle bi an olsun dindirdim.
Veee çok güzel hediyeler aldım bugüne dair....
*Hediye paketi hazırlayıp taaa malatyadan yolladılar benim için.Annem ,Sümeyye Şüheda ve müstakbel gelin adayımız Meral.
bütün doğum günlerim içinde aldığım hediyelerin en güzeliydi bunlar annemin kendi elleriyle pişirip yolladığı kurabiyeler,cimcimemin(şüheda) benim için aldığı kum saati,sümoşumun ve meralin ortak fikri takvimmmmmm.Her sayfasında bir fotoğrafımın bulunduğu bana ait bi takvim...birde önemli günleri bi türlü hatırlayamayan abimden aldığım telefon...
Rabbim! sana şükürler olsun ki böyle bi ailem var.Allahım onlar beni nasıl mutlu ettiyse sende onları öyle mutlu kıl.Onların canlarının acımasına izin verme ve aranızdaki aile bağlarımızı iyice güçlendir....amin
İYİKİ VARSINIZ İYİKİ AİLEMSİNİZ SİZLERLE ÖVÜNÜYORUM VE NAZİK DAVRANIŞLARINIZDAN ÖTÜRÜ BAŞTA EŞİME VE KIZLARIMA AİLEME VE BUGÜNDE BÜYÜK EMEĞİ OLAN MÜSTAKBEL GELİNİMİZ MERALE BİRKEZ DAHA SONSUUUZ TEŞEKKÜRLER.....

13 Mart 2010 Cumartesi

HADİ YELKOVAN DAHA HIZLI KOVALA AKREPİ


Sevdiğimiz insanı beklerkenki zaman nasıl geçer sizce...
Kolaymıdır anne-babanı bekleme zamanı...
Uzuuuuun zaman sonra onları tekrar görebilme arzusu ve heyecanı,aslında hızlı akıp giden zamandan dahada mı fazlasını bekler sabırsızlıkla?
Halbuki zamanın su gibi akıp gitmesinden,zamanı tutamamaktan şikayetlenip duran ben şimdi vaktin geçmediğini mi söylüyorum tutarsızca...
Mazur görün beni n'olur! Anne,baba ve kardeşleriN okadar özlemi okadar büyüdüki içimizde onların bize laf arasında bile kurdukları "yazın ordayız çocuklar,geliriz inşallah"cümlelerinin gerçekleşmesini sabırsızlıkla bekliyoruz.Zaman hemen geçiversede onları kapıyı sonuna kadar açıp koşar adımlarla merdivenleri birer ikişer inip karşılayacağımız gün hemen gelse.
CENNET GÜLLERİM;
Her nekadar kendime ifade etmekten bile sakınsamda gurbette yanlızlık çok zor.Çevremizde arkadaşlarımız ve dostlarımız olsada,en güzel anlarınızı kocaman ailemizden uzakta onlarsız sevdiklerimizle yaşasakda,onlarla paylaştığımız hüzün kadar bile tatlı olmuyor işte.Hele sizi onlarsız büyütmek,yaptığınız yeni şeyleri onlarsız yaşamak ,tatlılığınızı bile sanal alemde onlara göstermek acıtır oldu içimi.
Aile mefhumunun önemini yeterince anlatabilirmiyim,öğretebilirmiyim size onlardan uzak,bi cumartesi "hadi kızım babaannelere gidiyoruz"diyemeden yada bi pazar günü "kahvaltıya anneannelere gitmeye ne dersiniz"sözcüğünü kullanamadan onlarla iç içe olmadan size nasıl hissettiricem aile bağlarını? bilemiyorum.
Bu yüzdendir zamana dahi müdahale eder olduğum davranış.Her zaman mümkün olmasada ailelerimizle bir arada olmak ,gelecekleri zamanı sabırsızlıkla bekleyip o günleri yaşamak,sizi onlarsız büyüttüğüm zamanın acısını azda olsa beraber çıkarabilmek hep beraber.
Biliyorum sizde çekiyorsunuz bu özlemi,ikinize yetişemediğim zamanlarda birinizin babaannenin kucağında olması sizin içinde süper bi durum yada işimiz dolayısıyla evden ayrılırken anneanneyle kalmak bi yabancının kucağında kalmaktan daha muhteşem olsa gerek,hele bozuştuğumuz zamanlarda dedelere kaçmak şekerliklerle,kucağına atlayıp göremiyceğimi düşünüp saklandığınızı sanmanızı yaşamak güzel bi hayal değil mi bizim için....
Az bi vakitte olsa bu zamanları yaşamak istiyoruz bizde.Açılan her telefonda bıkmadan ne zaman geliyorsunuz diye sormamızın sebebi bu işte bi an önce kavuşmak size. Her ne kadar bu duygularımızı şimdiye kadar kendi içimizde saklayıp size söylemesekte burada teşir ettik içtenlikle.....
SİZİ ÇOOOOK SEVİYORUZ VE BİRAN ÖNCE ALANYAYA GELMENİZİ BEKLİYORUZ
4 AİLE FERDİ OLARAK 4 ÇARPI 4 GÖZLE :)

8 Mart 2010 Pazartesi

İLK ARDADAŞ TOPLANTIMIZ.... :)



Rabbim misafir eksikliğini vermesin hiç kimseye diyerek başlamak istedim yazıma.Kızlarım Erva ve Beranın hastane arkadaşları Ecrinle,Ceylin ikizlerini ağırladık evimizde bu hafta sonu.İlk kez karşılaştı ikizler birbirleriyle.Daha önce karşılaşmışlardı ama dünyaya gelmeyi sabırsızlıkla bekledikleri yerde gerçekleşmişti o buluşma.
Ecrin ve Ceylinle aramızda normalde 9 gün fark vardı ama bizim yaramazlar aceleci davranıp 22 gün önce ziyaret edip fark attılar arkadaşlarına.Aradaki fark çoktu.Mesela onlar benzemiyorlardı birbirine,ama biz çok benziyoruz,onlar çok hareketlive uslu(maşallah)bizse tam tersi yaramaz.Arada kilo farkıda vardı tabi bizim bi aylık farkımız olması hasebiyle.Ve tabii dil farkıda vardı aramızda.Benim kızlarım anneleri gibi çok gevezelerdi ve biraz bağırtlak :)
Çok güzel geçti vakit.Aysun ablayla yad ettik geçen hastane günlerimizi ve gömrüşmemize iki taraflı çok memnuın olduk.
Şimdiden başladık arkadaşlarımızla yavaş yavaş tanışıp sayımızı artırmaya.Darısı yeni arkadaşlıklarımıza.....

4 Mart 2010 Perşembe


Takip ettiğim bloglardan ensar berayı ziyaretim esnasında beni bu yazıyı yazmaya sürükleyen bi yazı okudum.Bi annenin ikinci kere mutluluğu ve bu seviçle beraber ilk evladının önemli ihtiyacına bu sebeple nokta koymak.Aynı duyguları sanırım canfeza(köpürcük)da yaşıycak yakında :) bu haberi dün aldım ve canım arkadaşımı burdan tekrar kutluyor ve ona yavrularıyla mutlu bi yaşam temenni ediyorum.Birinin tutkusuna ve bağımlılığına son vermek onun sonu gibi görünsede insanoğlunun bunun da üstesinden gelebileceğini düşünüyorum.Ama bu düşüncem kocamanlar için ya yavrular,onlar için kolay olabilirmi anne ile arasındaki en sağlam bağın birini yitirmek.Ya anne için kolay mı yavrusunun mutsuzluğunu bilip çare olamamak...


Bide bizler varız ikiz aneleri,bir evlada ilginin tamamı giderken iki yavru için ikiye bölmek zamanı,en güçlü bağı,ilgi ve sevgiyi...Biriyle ilgilenirken diğerinin kalbine burukluk mu konduruyorum farkında olmadan,ama biriyle ilgilenirken diğerinin beklemesi gerektiğini düşünürken ben,onların sessiz çığlıkları, içli gözlerle bakıp ya ben! dediği zamanları, gözlerimim içine içine bakıp anne ya ben!haykırışlarına cevap verememek kavuruyor yüreğimi,ya biriyleyken diğerininin kendini farkettirme çabaları,atılması sesli gülücüklerle,sesler çıkarması, anne hadi artık farket ben burdayım ,benide al lüften diye göz süzmesi bana ve onu görmediğimi sanıp ağlamaya başlaması. bunlar çok zor bi anne için ÇARESİZ DEĞİLSİNİZ ÇARE SİZSİNİZ denir ya hep bizde çare olmaya çalışıyoruz babamızla kendimizce.PIRPIR KELEBEKLERİM benim inanın eşit davranmak için elimden gelen bütün çabayı sarfediyorum sizin için o minicik yüreğinize bi burukluk kondurmamak adına.Çünkü sizin saçınızın bi teli kopsa benim yüreğim sızlar.Çünkü anne için yavrusu onun yüreğidir ve hiçkimse yüreğinin sızlamasını istemez.Ve anne yüreksiz yaşayamaz...
İkinizi alıyorum bende kucağıma,aynı anda yemek yediriyorum size,ikinizle beraber oynuyoruz ve paylaşmayı öğreniyorsunuz sizde bu arada... :)

26 Şubat 2010 Cuma

KOCAMAN Bİ AİLEMİZ VAR


Biz ne kadar çok şanlıyız değilmi kuzularım? çünkü kocaman bi ailemiz var.Herkes bu kadar şanslı olmayabilir yaşantısında.Ama biz şanslıyız ve bunun da farkındayız çok şükür.Birinci derece yakınlarımız olarak bizimle beraber tam 29kişi:iki dedemiz(vahap,cumali),anneannemiz(nebahat),babaannemiz(emine),Şüheda ve Sümeyye teyzemiz,Ayşe,Remziye,Fahriye,Songül ve Zeynep halamız,Enes ve Ömer dayımız,Mehmet,Fatih ve Enes amcamız,kuzenleriniz:Mualla,Abdussamet,Adem,Arda,Miraç,Serdar,Yusuf,Şevval ve Yunus Emre.
Hepsine buradan sevgilerle...
Hepinizi seviyoruz...

25 Şubat 2010 Perşembe

ZORLUKLA BERABER BİR KOLAYLIK VARDIR


İkizlerim hayatımıza girdiğinden beri hep bi koşuşturma peşindeyiz babamızla.Şimdi dönüp geriye baktığımda hayatım monoton mu geçmiş diyorum kendimce,sonra aklıma yoksa ben şimdiki tempoya alıştığımdan mı?bu düşünce diyor ve tebessüm konduruyorum yanaklara.İkiz bebek olduklarından Bera ve Erva'nın herşeye yetemediğim zamanlar vukuu buluyor tabii yaşamımızda...
Sabır ve emek işi ikiz annesi olmak,tabii bunun yanında mükemmelde bi duygu.Zorluk anlarında ne kadar sabrımla yüzleşsemde o an kendimi sınıyor ve güzelliklerini görmeye çalışıyorum çünkü biliyorum: ZORLUKLA BERABER BİR KOLAYLIK VARDIR(İnşirah suresi ayet5)Ve Rabbimiz kimseye kaldıramayacağı,beceremeyeceği yükü yüklemez...
Yoğun bi tempoyla beraber nerdeyse tam 8 ay bitmek üzere Rabbim nasip ederse.Mart 8'de doldurmuş olacaklar 8.aylarını cennet güllerim.
Hayat işte hep bişeylerin meşguliyetini yaşamıyormuyuz?Önce yılların koşuşturmasını yaşadık tutamadan zamanı, sonra okulu bitirme koşuşturması,buna bide evlilik ve bebek hazırlığı meşguliyetini eklemişiz bunlara meğer farkında olmadan kendimizi ne çok itmişiz bu koşuşturmalara.
vee bütün bu tecrübeler hazırlamış bizi yaramaz kızlarımızın da dahil olduğu bugünkü tempoya...
onlara vaktimin hepsi fedaaaa.Oyun oynarken bile onlarla ben de çocuk oluyorum bi ara.
Şikayet etmiyorum haaa! sakın yanlış anlaşılamsın razıyım ben hayatıma.Hele bu koşuşturma Rabbimizin bize layık görüp verdiği ikizlerimiz olunca akan sular duruyor musluk başında :)

24 Şubat 2010 Çarşamba

MUTLUYUM ÇÜNKÜ SİZİ SEVİYORUM...


Seni seviyorum ve seninle mutluyum çünkü; senin gibi bi eşe sahibim...
Seni seviyorum ve seninle mutluyum çünkü; güzel giden bir beraberliğimiz var...
Seni seviyorum ve seninle mutluyum çünkü; Rabbimizin sana emaneti olduğumuzu unutmuyor,gereği gibi davranıyorsun...
Seni seviyorum ve seninle mutluyum çünkü; sevgimin karşılığını alıyorum...
Sizi seviyorum çünkü siz benim AİLEM,HAYATIM ve tamamlanan diğer yarımsınız...
SİZİNLE ÇOOK MUTLUYUM VE SİZİ SEVİYORUM................
Anneniz.......

SİZİ SEVİYORUM


Seni seviyorum çünkü seninle mutluyum...
seni seviyorum çünkü evliliğimi seninle paylaşıyorum....
seni seviyorum çünkü mükemmel bi eşsin...
Seni seviyorum çünkü süper bi ANNESİN...
Sizi seviyorum çünkü Rabbimin bana hediyelerisiniz...
seni seviyorum çünkü hediyelerime ve bana çok iyi bakıyorsun
Rabbim evliliğimizi bakii,yavrularımızı hayırlı eylesin...
SİZİ SEVİYORUM..............
Babanız.......

MUTLULUK.....


Sahi nedir sizin mutluluğunuz?
Yada farkındamısınız sahip olduklarınızın?
MUTLULUK..............
Öyle değişken bir duygu ki.Kişisine,zamanına ve mekanına göre değişebiliyor.Küçükken ağladığımızda annemizin bizi almasıyla hemen susup gülüvermek,tıpkı şu an yavrumuzunda bizim kucağımızdaki mutluluğu gibi,çocukken babamızın işten dönerken getirtiği oyuncağı alırkenki mutluluk,yada bayram alışverişinden sonra, bayram sabahı giyeceği kıyafetlerini başı ucunda bekletip, sabah ilk giyenin kendisi olmasının verdiği mutluluk,okulda elde ettiği başarının sonucu olarak karneyle beraber bi belge almak,sınavların kazanma haberini almak,evlilik kararından sonra ilk defa hayat arkadaşını gördüğün andaki tebessüm,uzakta olduğun zamanlarda ailenin iyi olduğunu bilmek aradığın zaman annenin,babanın,kardeşlerinin sesindeki netlik mutluluk veeeee bir bebeğinin olacağını öğrendiğin an ne yaptığını bilmemek,İki kişi gibi görülen fotoğrafta aslında dört kişinin olduğunu bilerek tebessüm etmek tıpkı burdaki fotoğrafta olduğu gibi.....
BEBEĞİN DOĞDUĞUNDA İLK KUCAĞINA ALINCA HİSSETTİĞİN DUYGU MUTLULUK.....
Sahi sizin için nedir mutluluk???

21 Şubat 2010 Pazar

İLK DİŞLER 2





Diş çıkarmak gerçekten çok zor.Bebek içinde anne içinde bu böyle.Kızlarım hep mutsuzdu tüm gün,ve onların mutsuzluğunu giderememek benide çok üzüyordu tabii.Kucağına almak isteyen misafirleride ağlayarak reddeettiğimizden hayliyle misafirlere de yansıdı bu durum.Günün kahramanlarıydı Erva ve Bera ama görünüş itibariyle öyle durmuyorlardı.Alanyanın harika havasını değerlendirerek misafirlerimizi bahçemizde ağarladık.Tam yaz havası gibiydi ortalık.Alanyanın hiç bitmeyen yeşilliğinin içinde oturmak bizede misafirlerimizede çok iyi geldi.Rabbimizin bu kadar güzelliği bizlere sunmasından dolayı çokca şükrettim o gün.Ve gelen misfirlerimizle hoşgeldiniz diyaloğunu bitirdikten sonra on,onbeş dakikalık değerlendirdik elhamdülillah kalabalığımızı sohbet ederek.Misafirlerimizin mutluluğu tüm haftanın yorgunluğunu aldıııı götürdü benden.Emeği olan sadece ben değildim tabii.Canım komşularım Hatice ablam,Ramila ve Aygül... iyiki varsınız herşey için birkere daha teşekkürler.....